"Ik geef mijn leven hier een ruime voldoende."

Leon heeft een turbulent leven achter de rug. Als hij terugkijkt, is hij niet op alles even trots, maar wel op zijn dochter, die hij alleen heeft opgevoed. Ondertussen heeft hij twee kleindochters: ”Ik vind het geweldig om opa te zijn.”

Leon groeide op in Leiden. Zijn ouders worstelden met de kleine Leon. Hij was een druk en in hun ogen een pittig kind. Later kwam hij erachter dat hij niet alleen een vorm van autisme had, maar ook een bipolaire stoornis waardoor hij hoge pieken en even diepe dalen kende. Het zorgde ervoor dat hij op zijn 15^e wegliep van huis. Brak met school en ook met zijn sportieve leven, waar hij veel energie uithaalde. Het ging niet de goede kant op met Leon (verkeerde pad) en dat leven duurde een paar jaar voor hij kon breken met dit milieu.

Toen zijn dochter geboren werd kwam er een onbeschrijfelijk verantwoordelijkheidsgevoel naar boven. Hij had ondertussen zijn eigen klusbedrijf, want handig dat was hij. Het geloof uit zijn jeugd ruilde hij in voor geloof in zichzelf en begaf zich meer op het spirituele pad. Toen het op alle fronten een stuk beter met hem ging, viel hij steeds. Van zijn fiets, tijdens het lopen. “Dat ik niets gebroken heb ik die tijd is best bijzonder. Een arts stuurde mij door en ik kreeg ‘als toetje’ de diagnose MS. Het verklaarde een hoop. Het drong maar moeilijk tot mij door dat mijn sterke lijf mij in de steek ging laten. Op een gegeven moment ging het thuis niet meer en logeerde ik een aantal keer in Nieuw Unicum. Ondertussen woon ik er al 4 jaar. Ik ben een stuk rustiger geworden. Ik geef mijn leven hier een ruime voldoende. De veelheid aan activiteiten waaraan je meekunt doen, de mogelijkheden voor therapie en sport en ook de prettige contacten die ik heb met de medewerkers. Ik geniet van schilderen, het fitnessen en gezellige activiteiten als de weekafsluiting met een drankje. Verder houd van humor en van mijn vriendin die mij al 15 jaar trouw is.”